นายก อบต.เกาะเปริด
นายบุญเชิด อุดมเลิศวนสิน
นายบุญเชิด อุดมเลิศวนสิน
ปลัด อบต.เกาะเปริด
พ.จ.อ.จำรัส ฤทธิ์รอด
  พ.จ.อ.จำรัส ฤทธิ์รอด
จำนวนผู้เข้าชม
เปิดเมื่อ1/10/2013
อัพเดท20/09/2017
ผู้เข้าชม68789
แสดงหน้า102403
ปฎิทิน
September 2017
Sun Mon Tue Wed Thu Fri Sat
     
1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30

โพล
  • ท่านอยากให้ อบต พัฒนาในด้านใดมากที่สุด
    ด้านโครสร้างพื้นฐาน
    ด้านเด็ก เยาวชน สตรีและผู้สูงอายุ
    ด้านสวนสุขภาพ
    ด้านทัศนียภาพ
จดหมายข่าว
สมาชิก

สมัครสมาชิก | ลืมรหัสผ่าน
ประวัติฯ (เข้าชม 1323 ครั้ง)

ตราสัญลักษณ์ อบต.เกาะเปริด
ความหมาย : “เกาะที่มีความอุดมสมบูรณ์ของทรัพยากรธรรมชาติแห่งท้องทะเล
 

ประวัติความเป็นมา 

               ตำบลเกาะเปริดในอดีตนั้น มีสภาพเป็นเกาะล้อมรอบด้วยทะเล มีหมู่บ้าน 3 หมู่บ้าน คือ หมู่บ้านเกาะเปริด หมู่ที่ 1, หมู่บ้านเกาะเปริด หมู่ที่ 2 และหมู่บ้านเกาะเปริด หมู่ที่ 3  ที่มาของชื่อเกาะเปริดมาจากชาวจีนแผ่นดินใหญ่ในสมัยก่อนได้ล่องเรือสำเภามา ค้าขายแล้วมาพักค้างแรมที่เกาะแห่งนี้ ซึ่งทะเลแถบนี้เป็นทะเลเปิดชาวจีนจึงเรียกว่า “เกาะเปิด” และอีกที่มาหนึ่งของชื่อเกาะเปริด ก็สันนิษฐานว่าในช่วงที่ชาวจีนมาพักอาศัยและสร้างบ้านเรือนบนเกาะนี้ ได้เกิดโรคภัยไข้เจ็บ คือ โรคไข้มาลาเรียและโรคอหิวาตกโรค ทำให้ชาวจีนล้มป่วยและตายเป็นจำนวนมาก ส่วนคนที่มีชีวิตอยู่ก็จะเปิดหนีไปจากเกาะกันหมด จากนั้นจึงเรียกเกาะนี้ว่า “เกาะเปิด” 
                ในเวลาต่อมาคนที่เข้ามาอาศัยอยู่บนเกาะนี้ ได้เปลี่ยนชื่อเกาะแห่งนี้เป็นเกาะเปริดเพื่อแก้เคล็ดและเพื่อเป็นศิริมงคล จึงเรียกว่า เกาะ เปริดจนถึงปัจจุบันนี้  การสัญจรของคนสมัยก่อนนั้น ใช้เรือเป็นยานพาหนะในการเดินทางและการเดินเท้า  โดยสมัยที่ ม.ร.ว. คึกฤทธิ์  ปราโมทย์ เป็นนายกรัฐมนตรี ได้จัดสรรงบประมาณ (เงินผัน) ก่อสร้างถนนเชื่อมต่อกับชายฝั่ง สภาพความเป็นเกาะจึงหมดไป และได้รวมอีก  4 หมู่บ้าน เข้าเป็นตำบลเกาะเปริด คือ หมู่บ้านเขาตาหน่วย หมู่ที่ 4 หมู่บ้านเขาตาหน่วย หมู่ที่ 5 หมู่บ้านปากคลอง หมู่ที่ 6 และหมู่บ้านคลองหก หมู่ที่ 7 จวบจนถึงปัจจุปัน 
                  องค์การ บริหารส่วนตำบลเกาะเปริด เดิมมีฐานะเป็นสภาตำบลเกาะเปริด ซึ่งยกฐานะมาเป็นราชการส่วนท้องถิ่น เป็นองค์การบริหารส่วนตำบลเกาะเปริด ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เมื่อวันที่ 19 มกราคม พ.ศ. 2539  ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษาฉบับประกาศทั่วไป เล่มที่ 113 ตอนที่ 9 ง หน้าที่ 12 และหน้า 145  ลงวันที่  30  มกราคม  พ.ศ.2539